Dag 62: Cook’s Station, California

Het was al na de middag en Greg bood aan mij rond Plymouth af te zetten, zodat ik naar boven kon fietsen. Ik had afgesproken met Phil, die ik al 3 weken niet had gezien. We zouden een avond samen kamperen bij Cook’s Station. Eenmaal in Plymouth was de weg naar boven niet echt veilig. De weg had een steile helling met veel bochten. Greg vond het niet verantwoord en zette me wat verder naar boven af. Het was jammer om afscheid te moeten nemen, want Greg is een goede vent en leuk gezelschap!

Ik begon op 1000 meter hoogte en hoefde maar 16 kilometer te fietsen tot 1500 meter hoogte. Maar het viel me erg tegen met alle bagage en het hoogteverschil. Na 1,5 uur kwam ik aan bij Cook’s Station, een voormalig stagecoach station. Zo heb je hier in de buurt ook Ham’s Station en Amador Station. Deze plekken hebben vaak een mini supermarkt en een restaurant. Op deze plek mochten we officieel als fietsers kamperen.

Phil stond mij met zijn vader Fred op te wachten. Zijn vader had hem de afgelopen week bijgestaan op de moeilijkste stukken van Utah en Nevada. Toen ik de verhalen hoorde bleek dat wel nodig te zijn. Twee fietsers die tegelijk met Phil waren begonnen, hadden het in Utah zelfs opgegeven. Nu had ik nog minder spijt dat ik niet door Utah heb gefietst. Ik kocht wat Corona’s en we vertelden elkaar wat we allemaal hadden meegemaakt. Phil had me al een keer verteld dat hij en zijn vader afstammen van Utrechters. Zijn voorouders zijn honderden jaren geleden vanuit Utrecht naar de Verenigde Staten verhuisd. Ik heb beloofd dat ik na mijn reis wel een keer in het Utrechtse archief wil duiken. Na de hele avond gepraat en gegeten te hebben viel ik in een diepe slaap.