Dag 41: Ordway, Colorado

We werden al vroeg wakker in het stadspark van Eads. De vogels waren al vroeg aan het zingen. Het was nog relatief koud in de ochtend, maar na een tijdje kon mijn windjack uit. Het eerste gedeelte van de etappe ging naar Haswell, dat was ook de enige plek waar je nog eten en drinken kon kopen. Tussen Eads en Hasswell kreeg ik twee lekke banden kort na elkaar, wat een pech. Ik haalde verschillende doorns uit mijn voor- en achterband, later hoorde ik dat dit “goat heads” waren.

Ik besloot om nog even kort pauze te houden in Arlington, een plaatsje met één boerderij en een picknick plaats. Daar trof ik stickers aan van andere fietsers. Kort na de pauze kreeg ik mijn derde lekke band van vandaag, een nieuw record.

Vandaag moest er ook wat weer wat meer geklommen worden, af en toe nog best pittig met tegenwind. Het landschap met maïs- en graanvelden heeft inmiddels plaatsgemaakt voor een landschap met weinig begroeiing. Ook heb ik de eerste cactussen al gespot.

Tegen het einde van de rit besloot ik nog even een cola met ijs te drinken in het enige café van Sugar City, een klein stadje naast Ordway. Hier vertelden ze mij dat ik het beste naar Gillian’s in Ordway kon gaan voor een overnachting. In Ordway kwam ik Phil weer tegen, zoals afgesproken. Hij zag er beroerd uit en had een voedselvergiftiging opgelopen van een Starbucks drankje van de winkel in Haswell. Gelukkig had ik iets anders gegeten en gedronken, maar het was wel een zware dag met drie lekke banden.

Eenmaal bij Gillian op haar erf werd al snel duidelijk dat dit een goede plek was om te overnachten. Voor een kort klusje op het erf mochten we overnachten in een van de trailers. Er waren nog meer mensen aanwezig die voor langere tijd voor Gillian werkten. Het was een gezellig erf met veel dieren en een groot huis. We mochten er douchen en zelfs de was doen. Toen Phil op bed lag om uit te zieken hing ik de was op. Zo konden we morgen in schone kleren richting Pueblo fietsen.