Dag 33: Walnut, Kansas

Omstreeks 07:00 uur zat ik aan het ontbijt met Mike en Wendy. We aten ei, spek, ham en sandwiches. Ik smeerde overal nog een laag jam overheen voor wat extra calorieën. Na het ontbijt nam ik nog even snel afscheid van de hond en de katten. Die waren sinds gisteravond niet meer bij mij weg te slaan. Ik bedankte Wendy nogmaals voor alle goede zorgen.

Mike bracht me met de auto naar Golden City, zodat mijn reisschema nog steeds ongewijzigd zou blijven. Onderweg liet hij mij nog wat bezienswaardigheden zien, zoals een bord waar menig TransAm rijder zich al over heeft verbaasd.

Eenmaal in Golden City gingen we naar The Cookie Café. Als fietser is het traditie om hier naartoe te gaan. Ik bestelde een perziktaart met koffie. Mike nam nog een stuk taart voor Wendy mee en we namen afscheid. Ik wist eigenlijk niet goed hoe ik hem moest bedanken voor alles wat hij heeft gedaan. Maar ik weet inmiddels dat hij en Wendy het leuk vinden om nieuwe fietsers te leren kennen en verhalen uit te wisselen. Daarom had ik afgesproken dat ik nog een foto zou sturen (met handtekening) als ik het eindpunt heb gehaald. Ik mag dan wel niet de snelste zijn, volgens mij ben ik wel de eerste die op zijn Vans rijdt in plaats van klikpedalen.

Vanaf Golden City was het klimmen afgelopen. In plaats daarvan alleen maar rechte wegen en veel zon. Rond het middaguur hield ik pauze in Pittsburg. Ik was inmiddels de grens met Kansas gepasseerd. Bij de Walmart in Pittsburg haalde ik cliffbars, brood, fruit en avocado. Na de lunch leek het nog warmer te zijn geworden. Misschien morgen toch maar wat eerder vertrekken. Gelukkig had ik op sommige plekken wind mee. Eenmaal in Walnut haalde ik nog wat chips voor de zoutaanvulling en een biertje. Helaas bleek mijn slaapplek, de Immanuel Lutheran Church in Hepler, 10 kilometer terug te zijn. Maar het bleek de moeite waard te zijn, want het was een prima accommodatie. Ik kreeg zelfs verse sla uit de groentetuin aangeboden en mocht pakken wat ik nodig had. De kerk lag aan een lange weg en er was verder weinig te beleven, maar dat hoeft ook niet altijd na een dag fietsen.