Dag 32: Ash Grove, Missouri

Na het ontbijt verliet ik het stadspark van Marshfield. Het plan van vandaag was om 130 kilometer te fietsen richting Golden City, een stadje aan de grens van Missouri en Kansas.

In Walnut Grove haalde ik nog even een versnapering en mocht ik het fietserslogboek tekenen. De vrouw van het tankstation sprak vol lof over het Nederlandse zorgstelsel. Ik voegde daar onze goedkope opleidingen nog aan toe in vergelijking met de peperdure Amerikaanse onderwijsinstellingen. Het verliep allemaal voorspoedig totdat ik niet veel later tussen Ash Grove en Everton een lekke achterband kreeg. In eerste instantie leek omwisselen mij het beste, want het gat was relatief groot. Maar toen bleek dat de fietsenmaker uit Utrecht had zitten slapen en mij een verkeerde binnenband had meegegeven. Op dat moment stopte er een oldtimer achter mij. Er stapte een man en vrouw uit, Mike en Wendy. Ze verzorgden het cyclist hostel van Ash Grove en hadden mij langs de kant van de weg zien klooien met mijn binnenband. We hadden een leuk gesprek en Mike hielp mee met het plakken van de band. Uiteindelijk leek mijn band weer goed te zijn. Ik kreeg nog een visitekaartje en we namen afscheid.

Niet veel meer dan een halve mijl later was mijn binnenband weer lek, wat een pech. Het gat was nu onrepareerbaar geworden. Ik besloot het nummer te bellen op het visitekaartje, want ze hadden gezegd dat dat mocht als ik voor Golden City pech zou hebben. Mike zei dat hij een plan had en kwam 10 minuten later met de auto aanrijden. Hij zei: “How about you spend the night in Ash Grove, we go to the bike shop and I’ll drop you of in Golden City tomorrow morning”. Dit klonk mij als muziek in de oren. Een gezellige avond, fiets weer gerepareerd en nog steeds op schema. We laadden de fiets in en brachten de spullen naar zijn huis in Ash Grove. Kort daarna reden we door naar een fietsenwinkel in Springfield, Missouri. Ik kocht meteen twee binnenbanden en een reserve ketting. Eenmaal terug in Ash Grove repareerden we voor zijn garage mijn fiets. Dit alles onder het genot van een biertje en muziek. Mijn fiets mocht de nacht doorbrengen in Mike’s garage naast de oldtimer.

Wendy had inmiddels eten gehaald en Mike ging burgers bakken. Ik heb met beide nog lang gepraat over van alles. Zodoende kwam ik erachter dat ze een groot fan zijn van de TransAm race. Ze geven erg om de fietsers die meedoen, maar ook de tourende fietser zoals ik. Mike had zelfs een nieuwe keuken en raamkozijnen in het cyclist hostel geplaatst. Het cyclist hostel lag in het stadspark, niet ver van hun huis. Maar ze hadden gezegd dat ik bij wijze van uitzondering op de logeerkamer mocht slapen van hun prachtige huis van 150 jaar oud. We konden het eerst niet geloven toen ik erachter kwam dat hij een foto van een oud-klasgenoot van mij op een tafeltje had staan. Wat een toeval was dat! Hij was in 2017 10e geworden bij de TransAm, een erg goede prestatie. We hebben nog wat biertjes gedronken en veel leuke verhalen uitgewisseld tot het tijd was om te gaan slapen. Morgen moet er weer gefietst worden.

Quote van de dag: “If you’re not a liberal before 30 you don’t have a heart. If you’re not conservative after 30 you don’t have a head.”