Dag 29: Ellington, Missouri

Vannacht heb ik uitstekend geslapen in Al’s Place in Farmington. Toen ik rond 06:30 uur opstond wilde Alan net vertrekken. Hij zei nog dat ik hem vast snel zou inhalen. Ik bakte rustig een ei en pakte mijn spullen in. Een uurtje later zat ik zelf ook op de fiets.

Rond 09:00 uur kwam ik aan in het plaatsje Pilot Knob. Toevallig was Alan hier ook niet. Vanaf hier zou het klimmen gaan beginnen, maar het viel mee. Het was een stuk minder steil dan in de Appalachen. Wel was er regen voorspeld, in de middag zou het meer dan 30 graden Celsius worden. Een goed argument om vroeg te vertrekken.

In Centerville stopte ik nog om even wat te drinken. De enige winkel daar was nog niet geopend vanwege een verbouwing. Maar de eigenaresse had nog wel twee blikjes diet coke liggen, ze hoefde er niks voor te hebben. Ik vroeg aan haar waarom het zo druk was op het dorpsplein. Ze vertelde dat het “court day” was, de dag waarop inwoners van de county met een boete voor het gerecht moeten verschijnen.

Eenmaal in Ellington werd ik door een aardige mevrouw aangesproken. Zij en haar man hadden net een outdoor winkel geopend. Ze vroeg of ik mijn mening en tips wilden geven voor spullen die fietsers nodig hebben. Leuk om in een kleiner stadje een outdoor zaak tegen te komen met spullen speciaal voor fietsers! Het cyclist hostel in Ellington stelde niet zo voor. Er stonden vier campingbedden en de muur was bekleed met houten panelen uit de Jaren ‘70. We mochten niet klagen, want er was een douche aanwezig.

Toen Alan er eenmaal was gingen we samen boodschappen doen bij de lokale supermarkt. We hadden gehoord dat we het beste konden gaan eten bij de Mexicaan. Het was inderdaad erg lekker eten, dus lieten we de gebruikelijke 20 procent fooi achter. Alan vertelde me dat dit zo hoog is, omdat het minimumloon veel lager is dan bijvoorbeeld in Nederland. Op die manier kunnen de serveersters toch rondkomen.