Dag 22: White Mills, Kentucky

We waren weer op tijd uit de veren vanochtend. Snel de tent opruimen en uitgebreid ontbijten. Vandaag stonden er boterhammen met pindakaas en havermout uit een roestvrijstalen mok op het menu. Tijdens het ontbijt kwam er nog een klusjesman van het park aangereden in zijn John Deere terreinwagentje. Hij was benieuwd hoe het met onze toch ging en waar we vandaan kwamen.

We besloten om richting White Mills te gaan, zo’n kleine 100 kilometer verderop. Tom belde met de Fire Chief van het White Mills Fire Department. We kregen de code van de deur, zodat we zelf naar binnen konden. Ik vertrok weer als eerste. Het viel me niet mee vandaag, misschien kwam dat omdat gisteren wel een uitputtingsslag was. Ook was ik even klaar met dat denderende verkeer naast me. En dan heb ik het vooral over hele grote steenkooltrucks die langs razen. Gelukkig kwam ik al gauw op een rustiger stuk weg terecht. Die weg kwam uit in een vallei met gele bloemen, omsloten met heuvels. Het leek even alsof de tijd er had stilgestaan.

Met een stevige klim was ik weer uit de vallei. Ondertussen was de temperatuur aardig opgelopen. Pas toen ik de top van een van de heuvels had bereikt merkte ik dat er een vervelende wind op was gestoken. Deze wind hield de rest van de dag aan. Tegen het einde kwam nog door het stadje Sonora. Het stadje zag eruit alsof het er vroeger erg gezellig was. Maar nu stelde het niet veel meer voor. Gelukkig kon ik er wel boodschappen doen, want op mijn eindbestemming was waarschijnlijk geen winkel.

Rond 15:00 uur kwam ik aan bij het White Mills Fire Department. Met de code die ik vanochtend had gekregen kon ik naar binnen. Er stonden verschillende brandweerauto’s, er was een keuken, wc’s en een douche. Ik besloot te douchen en mijn kleren van vandaag onder de douche te wassen, zo doen echte fietsers dat. Er kwam nog iemand langs van de brandweer en die zei dat ik ook binnen mocht slapen.

Hierna ging ik nog even kijken wat het plaatsje White Mills te bieden had. Het stelde eigenlijk niet veel meer voor. Wel was er een groot Christian Camp en een postkantoor. Ook vond ik er nog een oude brug over een riviertje heen.

Nadat ik had gekookt en nog even in het zonnetje had gezeten kon ik Tom & Steve verwelkomen. Ze hadden, net als ik, een zware dag gehad en hadden in Sonora hun avondmaaltijd gegeten.