Dag 17: Hindman, Kentucky

In de ochtend was er niet veel te zien op het Breaks Interstate Park, er hing een dichte mist. Zo dicht dat het net op regen leek. Ik besloot alles snel in te pakken. Om 7:15 fietste ik nog een rondje over het park, op zoek naar een alternatieve uitgang die er niet bleek te zijn. Ik had niet betaald voor mijn verblijf, de receptie van de camping was nog gesloten. Daarnaast had de staat Virginia al genoeg aan mij verdiend met hun dure State Parks. En dan doel ik voornamelijk op die keer dat ik ruim 50 dollar mocht aftikken. Voor die prijs heb je een kamer in een hotel met tv en wifi.

Ik had nog geen fatsoenlijk ontbijt op, dus dat was prioriteit nummer een. Het dorpje Breaks stelde niet veel voor, dus ik besloot door te fietsen naar Elkhorn City. Ik daalde af door een prachtige valei met bomen en rotsen. De mistwolken met daarachter een blauwe lucht deden het lijken op een scène uit Jurassic Park, maar dan zonder dino’s. De mistwolken losten langzaam op en de blauwe lucht liet zich steeds vaker zien. Bijna alle winkels waren nog dicht, behalve de Dollar General. Ik kocht bagels en een handige tube met jam, maar ook mijn favoriete Mountain Trail Mix (pinda’s, amandelen, cashewnoten, rozijnen en m&m’s). Tijdens het ontbijt kwam er nog een zwerfhond een kijkje nemen, maar die joeg ik snel weg.

Toen ik wegfietste deden de suikers in de jam zijn werk. Ik knalde als een raket over de weg. Eerst door Ashcamp en later door Lookout en voor ik het wist was het 12:00 uur en had ik 3 van de 4 toppen al gehad. Onderweg keek ik steeds goed of ik Tom & Steve of misschien Susan ergens zag zitten. Maar ik was toen al zo ver dat ik niet verwachtte ze nog tegen te komen. Aan de staat van de huizen te zien nam de armoede toe. Een verlaten kolenmijn bevestigde het vermoeden dat dit een arme streek moest zijn. Er stonden misschien wel meer dan 100 wagons bij deze kolenmijn. Misschien zou de NS deze nog wel willen hebben om ze om te bouwen tot nieuwe Intercity’s.

Vandaag was het ook dog-day, iets waar ik niet op zat te wachten. Tot vier keer toe kwamen er blaffende honden de weg op gerend. Gelukkig is er niks gebeurd bij mij. Tom, zo hoorde ik later, had minder geluk. Hij was gevallen met de fiets toen een hond aan kwam aanrennen. Een buurman kwam met een doorgeladen schotgun van zijn erf af om de honden weg te jagen en Tom te helpen. Achteraf een spannend verhaal, maar dat zal wel schrikken zijn geweest.

Omstreeks 15:00 uur kwam ik aan in Hindman (spreek uit als: behind – be + man). Ik vond al snel de First Baptist Church Cyclist Hostel, tegenover de lokale pizzeria. De pastoor liet me kennis maken met Seth, die gaf mij een rondleiding. De plaats waar ik sliep was een grote kelder, het had iets weg van een man-cave. Er stond een oude spelkast een xbox en tv-schermen. Ik mocht op een van de grote banken slapen. In de hoek stond een grote R2-D2 frisdrank koeler. Het razendsnelle wifi-netwerk had de naam Obi Wan Kenibo. Hieruit leidde ik af dat er een hier Star Wars fan moest zitten.

Toen ik eenmaal was gesetteld ging ik douchen, dat is altijd fijn na een dag fietsen. Daarna bestelde ik een 14-inch pizza bij de pizzeria tegenover. De pizza smaakte extra lekker na een week koken op mijn eigen kookstel. Ik besloot om morgen een rustdag te houden. Mijn handen hadden rust nodig, maar mijn benen konden zo de weg weer op. Mijn fiets moet afgesteld worden, zodat er minder kracht op mijn handen rust. Daarnaast moest de versnelling en de achterrem opnieuw worden afgesteld. Van al dat remmen bij afdalingen slijt de achterrem het meest.

Tijdens het eten van de pizza las ik dat er nog een cyclist hostel in Hindman zat. Misschien zaten Steven & Tom of Susan wel daar. Rond 19:30 uur liep ik erheen en zag plotseling Steve op een bankje zitten, wat een verrassing! Tom was alvast op zoek gegaan naar meer informatie over de First Baptist Church. We waren blij elkaar weer te zien en ik nam ze mee naar binnen, er was genoeg plaats. Seth verwelkomde zijn nieuwe gasten en vertelde dat de dagen voor ons al meerdere fietsers waren blijven slapen.

Voordat we gingen slapen hadden we nog goede gesprekken over de Amerikaanse politiek. Jammer dat ik nog een nachtje hier blijf en zij morgen weer vertrekken. Maar de kans dat ik ze weer tegenkom zit er dik in, dus wisselden Tom en ik nog onze telefoonnummers uit.