Dag 13: Salem, Virginia

Het was droog deze ochtend, en ik vertrok rond 9:00 uur. Het fietste erg lekker richting Troutville, hier kwam ik even na 12:00 aan met 55 kilometer op de teller. Ik deed boodschappen bij de lokale supermarkt, zoals je die hier wel vaker hebt. Op de zijgevel stond met grote letters “BG&G”, ik weet niet waar dat voor stond. Ik weet wel dat de mensen daarbinnen erg enthousiast reageerden toen ik binnenkwam. Ik mocht zelfs iets achterlaten in een boek speciaal voor fietsers, dus dat deed ik. Uit nieuwsgierigheid besloot ik om even terug te bladeren naar mei 2016. En ja, daar stond ook een klein stukje tekst van Willem Poortvliet. Ik vroeg aan de mevrouw bij de kassa waar ik het beste kon overnachten voordat het vanmiddag zou gaan regenen. Ik had zelf wat in gedachten, maar dat was nog wat ver weg. Uiteindelijk ging ik af op de tip van een van de mensen in de winkel, de Roanoke Zoo. Het was niet zo heel ver meer, maar lag wel helemaal bovenop een berg, dus dat was flink klimmen. Eenmaal bovenaan bleek dat je er niet mocht kamperen, al waren er wel uitstekende voorzieningen en het uitzicht was fenomenaal. Ik twijfelde nog even om illegaal daar te gaan staan, maar dat deed ik toch maar niet. Dus dan toch maar mijn eigen plan weer tevoorschijn halen. De camping in Salem was nog dik 1,5 uur rijden en ik vroeg me af of ik het voor de regen nog zou halen.

Uiteindelijk kwam ik kletsnat aan bij de Dixie Caverns Campgrounds in Salem. Voor 13 dollar mocht ik een plekje uitzoeken. Helaas was er geen overkapping, dus ik was vooral op mijn tent aangewezen. Ik besloot om zo min mogelijk uit te pakken, want alles zou toch nat worden. Kon ik voor het slapen gaan mooi nog even wat routes plannen met het tikken van de regen op de achtergrond.